معیارهای تعیین اولویت اهداف عمده طراحی اقلیمی

1- كاهش اتلاف حرارت ساختمان: برابر با درصد سالانه نياز به‌گرمايش مكانيكي
2- كاهش تاثير باد در اتلاف حرارت ساختمان: برابر با درصد سالانه زمان‌هایی با دماهای مساوی یا کم‌تر از 3 درجه سلسیوس
3- بهره گيري از انرژي خورشيدي: برابر با درصد سالانه زمان‌هایی که حاصل جمع دمای هوا و حرات ناشی از تابش آفتاب[1] در 4 ساعت قبل، در منطقه آسایش قرار گیرد.
4- محافظت ساختمان در برابر هواي گرم خارج: برابر با درصد سالانه نياز به‌سيستم خنك كننده مكانيكي
5- محافظت ساختمان در برابر تابش آفتاب: برابر با مجموع درصد سالانه زمان‌هایی که دمای هوا در بین ساعت‌های 10 صبح تا 6 بعداز ظهر بالاتر از 21 درجه و هوا آفتابی باشد[2].
6- بهره گيري از نوسان روزانه دماي هوا: برابر با درصد سالانه شرايط مناسب در صورت استفاده از مصالح ساختماني سنگين
7- بهره‌گیری از شرایط مناسب هوای خارج: برابر با شرایط آسایش
8- فراهم ساختن امکان ایجاد کوران در فضاهای داخلی: برابر با درصد سالانه نیاز به‌کوران
9- افزايش رطوبت هوا: برابر با درصد سالانه مواقع محدود به‌حد بالاي منطقه آسايش و محدوده كولر آبي (مجموع درصد سالانه شرايط مناسب در صورت استفاده از مصالح ساختماني سنگين  و کولر آبی)
10- جلوگیری از افزایش رطوبت هوا: برابر با درصد سالانه نیاز به‌تهویه مطبوع
11- محافظت ساختمان در برابر بارندگی: در صورتی‌که میزان بارندگی ماهانه در یک ماه بیش از 200 میلی‌متر باشد.

[1] . در محاسبه دمای حاصل از تابش آفتاب فرض شده است که به ازاء هر 157/5 وات بر متر مربع در ساعت، 5/6 درجه به دمای هوا اضافه خواهد شد
[2] . درصد ساعات آفتابی هر ماه منظور شده است

Advertisements